Obliczanie poboru powietrza

    Nominalny pobór sprężonego powierza jest określany przez użytkownika. Jest to obliczane jako suma poborów sprężonego powietrza dla wszystkich narzędzi, maszyn i związanych z nimi czynności procesowych przy uwzględnieniu czynników dodatkowych takich jak nieszczelności, zużycie instalacji, przewidywane zmiany poboru powietrza w przyszłości.

Prostą metodą oszacowania aktualnego i przyszłego poboru powietrza jest zastosowanie poborów powietrza dla podłączonych urządzeń ze współczynnikiem użytkowania. Ten typ obliczeń wymaga podania listy urządzeń uzupełnionej o pobory powietrza dla każdego urządzenia i przewidywanego współczynnika użytkowania dla narzędzi dlatego wartości przyjmowane do obliczeń powinny być porównywalne z odpowiednimi wartościami zmierzonymi w instalacjach już pracujących. Na przykład jeżeli stosowane są maszyny używające dużo energii takie jak szlifierki lub maszyny do piaskowania to pracują one często nieprzerwanie przez długie okresy (3-10 min) pomimo niskiego całkowitego współczynnika użytkowania. Nie odpowiada to pracy nieciągłej. Z tego powodu konieczne jest oszacowanie ile maszyn będzie użytkowanych równocześnie po to by ocenić całkowity maksymalny pobór sprężonego powietrza. Wydajność sprężarki jest przede wszystkim determinowana przez całkowity nominalny pobór sprężonego powietrza. Obliczana rezerwa jest głównie określana na podstawie kosztu strat produkcyjnych powstałych na skutek możliwych braków sprężonego powietrza. Liczba sprężarek i ich wzajemna wielkość są określane głownie poprzez wymagany stopień elastyczności, zastosowany system sterowania i efektywność zużycia energii. Instalacje, w których z przyczyn kosztownych za dostarczenie sprężonego powietrza odpowiada tylko jedna sprężarka mogą być przygotowane na szybkie podłączenie sprężarek jezdnych. Starsza sprężarka używana jako źródło rezerwowe może być stosowana jako niedroga rezerwa mocy.